Yaşam yolumu yazıyla, çizimle, fotoğrafla, videoyla, dansla, anlatıyla kuruyorum. Bu farklı disiplinler benim için düşünmenin, hissetmenin, iletişim kurmanın başka biçimleri. İşlerimde ifade etmenin yerine hissetmeyi, kontrol etmenin yerine mevcudiyeti koyuyorum.

Çocukluk yıllarımdan başlayarak çizim ve yazı, lise zamanlarımdan başlayarak kamera bana bir eşlikçi oldu. Işığa, o anın detaylarına dikkat vermeyi gösterdi. Endüstri Ürünleri Tasarımı lisansım, süreci öncelemeye, nesne-beden-mekân-zamanı ilişki içinde düşünmeye bir giriş oldu. Fotoğraf çekerken, ses ve hareketin varlığına doğru genişleyince dikkatim, bir düşünme pratiği olarak ilişkilendiğim video gündelik hayatımın içine yerleşti. Kısa bir dans filmi çekmekse benim yoluma yepyeni bir eşlikçi olarak çağdaş dansı ekledi. Dans, diğerleriyle anı, atmosferi, oyunu paylaşmanın güzelliğini ve gücünü gösterdi. Bedenime kulak vermeyi ise yavaş yavaş sezdirdi. Mevcut olmayı orada, o anda her şeyimle. Dans giderek gündelik yaşamımın içine yerleşirken, kamera gündelik yaşamımın kenarlarından profesyonel yaşamımın kıyısına doğru kaydı.